رنج

با یک حال غریب و یک دنیا

آرزوهای بلند و یک رویا

من چشم به دور دست دارم

دور دستی که جز تو هیچش پیدا نیست

رنج...

کاش یادش زحال ما با خبر باشد

وین عشق بر جان و روح او پر اثر باشد

رنج...

او میخواهد ....

واقعا میخواد مرا...

..........

نه...نه ....

رنج...

محبوبم...

کاش دلت تنگ شود...

آنگونه که من دلتنگم ..

رنج...

من که محتاج تو ام ... باز گله ای نیست

در فصل هجوم اندوه جز سکوت هیچ همهمه ای نیست

کجایی که از یاد گیسویت خود را پریشان در باد دیدم

تو مگر سنگدلی

که سکوت و اندوه و دیوانگی و خود را ...

حتی قصه ات را ...همچو عمق یک فریاد دیدم

برسان خود را که در دستان مرگ

من بی تو به هیچ چیزی نرسیدم

رنج...

محبوب من من تنهای تنها...برفراز قله ای نشسته ام... و گذشته را مرور میکنم تا به امروز... و از امروز در خیال خود تداعی میکنم ...تا فرداهای دور ...تا آخرین لحظه عمر... که تو همراه من خواهی بود....باد می رنج...

محبوب من...

گاهی تصمیم های بزرگ ، انسانهای کوچک رو بسیار دگرگون میکنه ... من

آدم کوچکی هستم ...نیاز دارم به اینکه بزرگ باشم... روحم بزرگ باشه ...من امروز تصمیم بزرگی گرفتم...خیلی بزرگ... نمیدونم چقدر موفق خواهم شد...اما میخوام از امروز تغییر کنه همه چیز زندگیم و اول از همه خودم...

رنج...

محبوب من..... من تا ۴ سال پیش سریع رو به رشد بودم... و از ۴ سال قبل تا الان حس میکنم دوندگیهام...و تلاشهام فقط درجا زدن بوده ... و من در نقطه صفر خودم ایستاده ام هنوز .....حس میکنم فرسوده شدم... احساس میکنم حتی از انسانیت هم دور شده ام......باید تصمیمی بگیرم و و از خودم باز به خودم برسم ...... باید نقطه عطفی پیدا کنم برای پیشرفت مجدد ....برای اهداف بزرگ ....

کمکم کن....کمکم کن.....تو تنها به اندازه یک دنیا میتونی منو هل بدی سمت پیشرفت ...سمت همه چیز...

رنج...

محبوب من

هنوز هم چشم به راهت هستم

هنوز هم گوش به زنگت هستم

امروز در و دیوار ها را نگاه میکردم

شاید از تو نشانی بدهند ..

و منتظر صدای زنگ تلفن...

که شاید تو.......

محبوب من

مبادا مرا همچو تاریخ از یاد رفته

فراموش کنی

مگذار غبار روزگار

بر این عشق نشیند

رنج...